Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΔΟΜΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ (του Δημ.Καλαϊτζή)


Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012
Πέραν απο τα τηλεοπτικά πάνελ, στα οποία παρουσιάζουν το πρόγραμμά τους τα κόμματα, υπάρχουν και  τα προγράμματα που είναι αναρτημένα στις ιστοσελίδες των κομμάτων .
Διάβασα όλα τα προγράμματα.Βέβαια η δυσπιστία του Ελληνα...
είναι τόσο μεγάλη που ούτε σ αυτά δίνει βάση.
Ομως άς πάρουμε ώς δεδομένο ότι στα προγράμματα εκφράζεται η πραγματική βούληση των κομμάτων, που ξεκαθαρίζουν  τί θα πράξουν ώς κυβερνητική εταίροι.
- Σ αυτά τα προγράμματα, δεν διαπίστωσα, δέν είδα και δέν κατάλαβα να υπάρχει (σε κανένα σχεδον κόμμα) το στοιχείο της ανάπτυξης, με την πραγματική έννοια και με δείγμα θετικό και χειροπιαστό.
Δέν διαπίστωσα συγκεμριμενοποιούν με σαφήνεια ακριβής ενέργειες για να γίνουν επενδύσεις στον πρωτογενή αλλά και στον δευτερογενή τομέα.
Δέν βλέπει κανείς προγραμματισμό, που να οδηγεί την Ελλάδα επιτέλους στην έξοδο απο την κρίση, αφού αυτοποτέ δέν θα γίνει πραγματικότητα άν δέν τεθεί ώς πρώτος στόχος η αύξηση της παραγωγικότητας.
Αν οι δομές, ο τρόπος λειτουργίας του κράτους παραμείνουν ώς έχουν, η παραγωγικότητα θα βρίσκεται σε αυτούς τους χαμηλούς ρυθμούς και  η Ελλάδα δέν θα βγεί ποτέ απο το τούνελ.
Οικονιμικά, δέν μπορεί να σταθεί καμμία χώρα, όταν ο πρωτογενής τομέας είναι σε τόσο χαμηλό επίπεδο.
Δέν μπορεί να ελπίζεις σε οικονομική ανάσα και έξοδο πο τέτοια κρίση, άν δέν σταθείς και στις δικές σου δυνάμεις, εκμεταλλευόμενος τον πρωτογενή τομέα αλλά και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, όπως είναι ο ορυκτός πλούτος της.
Ο συνεχής δανεισμός δέν θα οδηγήσει πουθενά.Πρέπει να έχει ημερομηνία λήξεως.
Με μόνο τα ευχολόγια των κομμάτων και τις γενικόλογες όμορφες διακηρύξεις, δέν οδηγούμαστε πουθενά.
Οι παραγωγικές δομές της Ελληνικής οικονομίας πρέπει να αλλάξουν και αυτο πρέπει να μπεί στην ατζέντα και τον ουσιαστικό προγραμματισμό των κομμάτων για την επόμενη μέρα.
Διαφορετικά δέν θα υπάρξει επόμενη μέρα και αν υπάρξει δέν θα είναι διαφορετική, αλλά θα είμαστε και πάλι στο πάτο του βαρελιού και θα περιμένουμε απο μηχανής θεούς να μας σώσουν...